ეს არის თანმიმდევრობა, რომელიც ბუნდოვან „არ ვიცი რა ავირჩიო“-ს გადააქცევს რამდენიმე შესადარებელ ვარიანტად.
1. დაიწყე მოქმედებით, არა სახელით
ჩამოწერე არა პროფესიების, არამედ საქმიანობების სია: გიყვარს თუ არა ტექსტთან მუშაობა, რიცხვების ანალიზი, ხელით კეთება, ადამიანებთან საუბარი, ექსპერიმენტი, ხატვა, პროგრამის წერა, ორგანიზება. სფერო შემდეგ ამ სიას მოარგე.
2. შეამოწმე პირველი და მეორე კურსის საგნები
პროგრამის სახელი ხშირად ცოტას ამბობს. სასწავლო გეგმა კი ზუსტად აჩვენებს, რას გააკეთებ პირველივე წელს. თუ პირველი კურსის საგნების ნახევარი უსიამოვნოდ გეჩვენება, ეს სერიოზული სიგნალია.
3. გაარკვიე ჩასაბარებელი საგნები და კოეფიციენტები
ორი გარეგნულად მსგავსი პროგრამა შეიძლება სხვადასხვა საგანს ითხოვდეს. ეს პირდაპირ განსაზღვრავს, რას ამზადებ ამ წელს, ამიტომ გადაამოწმე ადრე და არა რეგისტრაციის წინ.
4. შეადარე მინიმუმ სამი პროგრამა
ერთი ვარიანტი არჩევანი არ არის. სამი პროგრამა სამ სხვადასხვა უნივერსიტეტში გაჩვენებს, რა განსხვავდება რეალურად: პრაქტიკის მოცულობა, ჯგუფის ზომა, ლაბორატორია, ენა, ადგილმდებარეობა.
5. ისაუბრე იმ ადამიანთან, ვინც ამას სწავლობს
სტუდენტი ან კურსდამთავრებული ერთ საათში იმას გეტყვის, რასაც ბროშურა ვერ ეტყვის: რა არის რთული, რა მოსაწყენი და რა ღირდა. ჰკითხე კონკრეტულად, როგორ გამოიყურება მისი ჩვეულებრივი სასწავლო კვირა.
6. დაუტოვე ადგილი ალტერნატივას
თითქმის ყველა მიმართულებას ჰყავს ახლო მეზობელი, სადაც იგივე ინტერესი სხვა კუთხით რეალიზდება. ალტერნატივის ცოდნა არჩევანს არ ასუსტებს - პირიქით, უფრო გააზრებულს ხდის.